A12: waarom er maar geen einde komt aan reeks van zware ongelukken

Botsingen, files, of oponthoud: op de A12 is het om de haverklap prijs. Wat is er aan de hand?

Onheilspellend schuift de hoge vrachtwagen steeds verder naar links tot voorbij de rijstrookmarkering. De drie automobilisten die naast hem rijden, gaan voor de zekerheid een strook opzij en doen daardoor achterliggers op de meest linker strook schrikken. Daar gaan twee ‘haastrijders’ die 130-plus rijden, vol in de ankers.

,,Interessant wat hier gebeurt”, reageert verkeerspsycholoog Gerard Tertoolen. ,,Ik benieuwd of die vrachtwagenchauffeur even aan het appen is. Hoe dan ook, je ziet de bestuurders ernaast reageren: ‘Eng, griezelig, laat ik maar naar links gaan’. En prompt komt een hele harmonicabeweging over de breedte van de weg op gang.”

De A12 door het Groene Hart heeft de twijfelachtige eer zeker eens per week decor te zijn voor een flinke aanrijding. Wegbeheerder Rijkswaterstaat kon er onlangs in deze krant niet echt de vinger op leggen. Hoog tijd dus voor een rit met verkeerspsycholoog Tertoolen.

Het is een goed moment voor een ‘inspectierit’ tussen knooppunt Oudenrijn en de afslag naar de N11 Alphen-Leiden. Hier vonden in de afgelopen weken meerdere grote aanrijdingen plaats.

Zwakke punt

De echte ochtendspits is voorbij, maar het is nog erg druk op de weg. Mistig, schemerig, en af en toe miezerregen op de voorruit. Als we vanaf De Meern de A12 op rijden, zien we de eerste remlichten al oplichten.

De A12 lijkt met z’n vier rijbanen ruimte aan iedereen te bieden, maar daarin zit meteen ook het zwakke punt van deze weg. Tertoolen: ,,Die vier banen nodigen enorm uit tot snelheidsverschillen. Tegelijkertijd zie ik ook heel veel weefbewegingen; mensen die naar links of rechts in- en uitvoegen. Het gaat voortdurend alle kanten op en dat zorgt voor een onrustig wegbeeld.”

Lees verder